Można wyróżnić trzy grupy uczuć, jakie wyraźnie pojawiają się w okresie dorastania.
— Stany agresywne — złość, nienawiść, wrogość, zazdrość.
— Stany obronne — strach, niepokój, smutek, żal, niesmak.
— Stany pozytywne — miłość, wzruszenie, podniecenie, przyjemność.
Mimo gwałtowności przeżyć emocjonalnych młodzi ludzie starają się je ukrywać, maskować za pomocą sztucznej pozy, nonszalancji i „olewania”.
W toku rozwoju burza uczuciowa uspokaja się, życie emocjonalne młodego człowieka stabilizuje się, wzrasta względna kontrola nad przeżyciami uczuciowymi, a równocześnie w stosunkach z otoczeniem szczególnej roli nabiera tak zwana uczuciowość wyższa, a więc uczucia moralne, estetyczne, patriotyczne, współczucie, miłość, przywiązanie.