W poprzednich okresach rozwojowych istniały kontakty oparte na zasadzie wspólnoty zainteresowań i terytorialnej (np. wspólne podwórko), ale więzy zażyłości były raczej nietrwałe. Wraz z rozwojem uczuć młodzież zaczyna dokonywać wyboru osób, z którymi wiąże się głębiej, często na dłuższy czas. Kryteria i motywy wyboru oraz wymagania stawiane osobom zaprzyjaźnionym stają się coraz bardziej złożone. Decydują już nie tylko wygląd zewnętrzny i mniej lub bardziej powierzchowne cechy, ale również walory wewnętrzne wraz z reprezentowanymi wartościami moralnymi. Początkowo przyjaźń traktowana jest na zasadach absolutnej wyłączności, bezwzględności zaufania i lojalności
Wraz z postępującym rozwojem zaprzyjaźnione osoby uczą się tolerancji i nabierają życiowego dystansu do partnera i więŹzów, jakie z nim łączą.
Mimo że nie żąda się już absolutnej wyŹłączności, przyjaźń zazwyczaj utrwala się, często na całe życie. Innymi formami realizacji rozwijających się potrzeb społecznych jest łączenie się młodzieży w paczki, czyli małe grupy, których członków łączy wspólnota zainteresowań, pragnień, problemów.